Diaconaat heeft te maken met een andere manier van kijken: de wereld zien door de ogen van de 'naaste in nood'. In onze kerk zijn de diakenen aangewezen om voor te gaan in de dienst aan de naaste. Dat wil zeggen: een open oor en oog te hebben voor mensen in knelsituaties en helpen waar geen hulp is. Het wordt vaak niet voor mogelijk gehouden dat in Nederland en zelfs in onze directe omgeving mensen in de knel kunnen komen. Om deze verborgen nood tijdig te kunnen signaleren is het nodig antennes te ontwikkelen en moet men weten aan wie opgevangen signalen moeten worden afgegeven.
Omzien naar elkaar, een opdracht voor de hele gemeente en voor de diaconie in het bijzonder.


