Omgaan met corona-werkwoorden (1)

Accepteren
We hebben in ons land nu al bijna een jaar te leven met de macht van corona. Het leven werd door beperkingen saaier en stiller. Geen feestjes, een wat schrale Kerst. Veel winkels gesloten. Maar tijden van schraalheid horen bij het leven. Dat vertelt het oerverhaal van het geloof ons al. De uittocht naar het beloofde land is een lange reis door de woestijn. Een waardevol beeld! Bij de woestijn horen droogte en saaie landschappen. Tegenslagen en beperkingen. De woestijn staat ook symbool voor moeilijkheden voor de geloofsgemeenschap,
‘Gods volk onderweg door de tijd’. Maar het is tegelijk een universeel verhaal. Van toepassing voor de persoonlijke ‘weg door het leven’ als mens en gehele natie. Niet denken dat je eraan kunt ontsnappen. Het is wat het is. Vraagt om accepteren en het je aanpassen aan de situatie. 

Omgaan met corona-werkwoorden (2)

Soms zo`n ongelijke strijd…
Midden in het leven (willen) staan en tegelijk op eerlijke wijze tegen je eigen sterven aankijken? Dat staat ook voor gelovige mensen nogal eens op gespannen voet. Maar de uitbraak van deze pandemie confronteert ons wel elke dag met die spanning. Dat elk mens kwetsbaar is (en blijft) kwam ons weer helder voor de geest. De wetenschap maakte zeker grote sprongen voorwaarts, maar de totale regie lijkt haar niet gegeven. De bijbel getuigt daar al van in het boek Genesis. Dat er voor ons allemaal die dag komt van het definitieve loslaten.
De uitbraak in ons land van corona vond een jaar geleden plaats aan het begin van de Veertigdagentijd. Na afloop van de sobere viering in de Bron op Aswoensdag lieten velen zich `betekenen` met een askruisje op het voorhoofd. Vertrouwde woorden klonken bij dit ritueel ` Stof ben je en tot stof zul je terugkeren`. Het betekent dat we in die tussenliggende, aan ons gegeven, tijd zuinig hebben om te gaan met lichaam en geest.

Omgaan met corona-werkwoorden (3)

Je kruis met perspectief dragen…
Het was zo maar een toevallige ontmoeting in de Ridderhof. We raakten in gesprek over ons beider al dan niet welbevinden in deze tijden. De volgende uitspraak werd gebezigd: `Maar een ieder van ons moet in deze tijd zijn of haar kruis dragen toch?`. Hierop heb ik de rest van de dag zitten kauwen. Het is zeker een volop bijbelse gedachte, maar er wordt daarmee een snaar geraakt waar wij het tegenwoordig niet zo gemakkelijk over hebben. Het gaat om woorden van Jezus die Hij tot Zijn vrienden heeft gesproken. `Neem je kruis op en volg Mij`. Het is een oproep die ook ons vandaag tot op het bot kan raken. Je kruis – dat staat voor het persoonlijke leven van een ieder van ons. Met alle lek en gebrek. Het leven met z`n onzekerheden en tegenslagen.

Bezieling

Wat bezielt die mensen?! Wat bezielt ons? Wat bezielt mij?? We gaan dat nu eens niet omschrijven maar we reiken hier wat aan waar je misschien iets aan zou kunnen hebben, waardoor je je kan laten inspireren, wat je zou kunnen bezielen.