Een dienst die al meer dan 500 uur duurt

We rijden in de vroege ochtend van vrijdag 16 november een nog nagenoeg verlaten Den Haag binnen. De oogjes nog niet geheel in de `dagstand``. Het zal rond 04.30 uur zijn geweest. Onze TomTom leidt ons feilloos naar de protestantse Bethelkapel. Het is weer eens zo`n project waarvan je denkt `Waarom doen we het?`. De voortgaande dienst voor een asielzoekergezin uit Armenië. Een vader, een moeder en drie kinderen. Al jaren in Nederland. Gepokt en gemazeld in onze samenleving. Maar ze zullen worden uitgezet is de uiteindelijke uitspraak.

Over dopamine en tompoucen...

Overvallen door een onverwacht verzoek: of ik zin had om, als vrijwilliger, mee te werken aan het pinksterproject `Nacht zonder dak`. Dat ken ik wel `van horen zeggen` en mijn nieuwsgierigheid is gauw gewekt. Vervolgens niet eerst tot tien geteld en dus zit ik er aan vast. Het plezierige is dat ik daar in negen van de tien situaties geen spijt van krijg. Ook bij deze dakloze nacht niet dus.
Even kort door de bocht: dit evenement wordt jaarlijks ondersteund door de stichting Tear. Zij ondersteunen het jeugdwerk van kerken met projecten die jongeren uitdagen tot bezinning op wereldproblemen. Zeg maar: je verplaatsen in de situatie van jongeren in landen waar armoede aan de orde van de dag is. Dit jaar ligt de link zeer voor de hand: de rampzalige gevolgen van de uitbraak van het coronavirus. Zeker voor jongeren in ontwikkelingslanden. Bedoeling is dat deelnemende jongeren in ons land een nacht in de buitenlucht slapen om daarmee zoveel mogelijk sponsorgeld binnen te halen voor lotgenoten in probleemgebieden. Voor hen heeft het virus immers aanzienlijk meer negatieve gevolgen dan voor jongeren in Nederland.

We zetten deze actie samen op poten met `de Lichtkring`. In totaal zijn er 53 aanmeldingen, waarvan 18 op naam van `Goede Bron`. Vanwege alle sociale beperkingen kan deze nacht niet op een gezamenlijke locatie worden beleefd. We kiezen er voor om het dan maar in de eigen tuinen te gaan doen. Dan levert bij ons een totaal van 6 tuinen op. Zo blijven we qua aantal binnen de officiële richtlijnen.

'Groeten uit Hintergarten'

Een prachtige titel boven een artikel in een recente uitgave in een opinie-maandblad. `Waarom zou je naar Bali. Zuid-Afrika of de Azoren gaan, als er om de hoek ook zo veel te beleven valt?`. Het gaat om een pleidooi voor de `stayvacation` - de thuisvakantie. Wil iemand echtuitrusten van vakantie dan lijken drie factoren van belang: je moet allereerst loskomen van je werk c.q. andere bezigheden, je moet kunnen ontspannen en zelf bepalen wat je doet. Een andere onderzoeker zegt: `ontspannen doe je door (hoe dan ook en waar ter wereld ook...) meer autonomie te ervaren`. Het succes van op vakantie gaan is dus niet plaatsgebonden…

Bloemschikking startzondag 13 september

bloemschikkingstart2020klHet thema van de vieringen op startzondag is: 'Ontmoeting als levenskunst'. Dat heeft vorm gekregen in de bloemschikking. Als teken van die ontmoeting zien we in elkaar gevlochten wilgentakken naar elkaar toe buigen in een boog, om zo het samen gemeente zijn te verbeelden. Vooral het naar elkaar toe groeien en een nieuw begin maken.
Groene klimoptakken zijn door de boog heen geweven. Zo stralen ze Gods trouw uit! Vandaag is het feest; we zien dat aan de kleur rood om de schikking heen. Ook rode rozen, aan beide zijden, versterken dat feestgevoel nog eens extra. Rozen : symbool van de liefde! Zo gaan we proberen samen nieuwe gedachten en oplossingen bedenken om met elkaar een nieuwe start te maken.

Bloemschikking Goede Bron 9 september

Twee cirkelvormige bloemenkransen met diverse kleuren en allerlei verschillende soorten bloemen staan voor in de kerk. Met rood lint worden de bloemenkransen aan elkaar verbonden. Symbool en teken van het samen verder gaan en de verbondenheid. Vandaag is het een bijzondere feestelijke viering! Daarom ook de liturgische kleur rood! Het is feest. Dat mogen we vieren!!!
Dat wij allen inspiratie en verbinding mogen voelen en ervaren op weg naar onze toekomst samen als wijkgemeente GOEDE BRON.

Vreemd

Ik voel me ontregeld. Dat merkte ik toen ik vanochtend naar de schoenmaker reed op de Euromarkt. Vorige week had ik een paar schoenen weggebracht voor reparatie. Ze zouden volgende woensdag (18 maart) klaar zijn. Dus ik vol goede moed op mijn fiets naar de schoenmaker. Hing er een a4’tje op deur dat de zaak tot volgende week dinsdag was gesloten wegens de risico’s van het coronavirus. Al terug fietsend naar huis kreeg ik het gevoel van een zondagmiddag. Er waren weinig auto’s op de weg en een paar kinderen speelden buiten van wie één heel rustig met zijn buik op een wat bredere schommel lag. Aan hem leek alles voorbij te gaan. Geen kinderen op school en nauwelijks kinderen op de pas nieuwe speelplek. Het voelt zo vreemd.
Geen kerkdienst, niet een moment om elkaar te ontmoeten en te vragen hoe het gaat. Maar ook geen sport en geen zangrepetitie van mijn koor. Geen gewoon contact meer. En hoe dan voor mensen die geen internet hebben, geen pc, geen laptop?

De zeven werken van barmhartigheid

Vanaf 10 maart t/m Pasen is de schilderijenserie ‘De zeven werken van barmhartigheid’ in de stilteruimte van de Lichtkring te bezichtigen. Het betreft kopieën van de schilderijen die door Ruud Bartlema gemaakt zijn.
De theoloog Ruud Bartlema is een veelzijdig kunstenaar, hij schildert, maakt keramiek, begeleidt kunstreizen en vertelt in zijn lezingen over zijn werk of dat van andere kunstenaars.

Bezieling

Wat bezielt die mensen?! Wat bezielt ons? Wat bezielt mij?? We gaan dat nu eens niet omschrijven maar we reiken hier wat aan waar je misschien iets aan zou kunnen hebben, waardoor je je kan laten inspireren, wat je zou kunnen bezielen.