[Diaconie] Wie is diaken Monique Bergsma?

Met de zilte zeelucht nog in de neus...
Geboren en getogen in het Noord-Hollandse Bergen. Dat idyllische kunstenaarsdorp pur sang. Dat moet wel creatieve sporen hebben nagelaten bij Monique. Qua diaconaal bewustzijn werden daar zeker de eerste wortels gelegd. Met de plaatselijke ZWO club naar partnergemeentes in Roemenië bijvoorbeeld. Of zoals ze zelf zegt: 'Of we iets eng vonden of niet deed niet echt ter zake. Je moest gewoon je verantwoordelijkheid nemen. Doen wat je hand vindt om te doen....'.

Ze bekwaamde zich aan de VU in bewegingswetenschappen. Liet op zeker moment het vertrouwde Bergen achter zich om een half jaar stage te lopen in Jamaica. Het zal haar leven blijvend stempelen. Revalidatie en zorg - daar heeft ze haar hart aan verpand. En het 'gouden horloge' lonkt: alweer bijna 12,5 jaar werkzaam bij de Transmurale Zorg in Den Haag. Werken aan een intensieve samenwerking tussen zorginstellingen in die regio! Omdat het om mensen gaat.

Verbindingen leggen...

Over de vraag wat in haar leven een dragend vloertje is hoeft ze niet lang na te denken. 'Verbindingen leggen.' Daarbij heb je altijd een stip aan de horizon nodig. Een doel met daarbij een visie. Wat dat betreft kan ze zich als diaken helemaal uitleven. Al is ze zich ook bewust van het feit dat ze zich, samen met Rob, bevindt in het spitsuur van hun leven. Opgroeiende kinderen, beiden een drukke baan en dan ook nog het nodige vrijwilligerswerk. Monique is voorzitter van het Diaconaal Platform Alphen. Dat geeft veel reuring. Het gekrakeel rondom de voedselbanken heeft veel van haar energie gevraagd. Op dit moment de kerstpakettenactie in samenwerking met het Witte Weekblad. Ze kan er met een gulle lach en stralende ogen over vertellen. Anekdotes te over.

Trots...
'In ons calvinistische wereldje een beetje not done misschien. Maar we mogen als kerk wel eens wat meer zelfbewust zijn' spreekt zij ferm. 'In Alphen is het DPA wel een speler van belang. We weten met elkaar het nodige te bereiken en zo zijn we voor heel wat groeperingen binnen onze burgerlijke gemeente wel een soort van snelweg...'. Het is daarbij wel zaak om je eigen identiteit in het vizier te houden. Dat ze nog steeds in ontwikkeling is? Vermoeiend soms, maar meer dan de moeite waard!