[Diaconie] Wie is diaken Vicky van Dok?

Van een zonovergoten Java naar het koude Noordwijk...
In september '62 verliet Vicky met haar ouders en twee jongere zussen Indonesië om als gezin een nieuw bestaan op te bouwen in Nederland. Al snel werden zij dus geconfronteerd met de barre Hollandse winter van '62/'63. Het was trouwens op vele fronten een ingrijpende overgang. Maar als zij daarop terugkijkt kan ze zeggen 'Het heeft me wel een 'fighting spirit' opgeleverd en daar heb ik m'n leven lang profijt van gehad'Het begrip trouw is haar op het lijf geschreven. Zo bleef zij dertig jaar werkzaam bij het Amerikaanse IBM. Vervulde daar boeiende functies en die hebben haar geleerd om flexibel te zijn.

 

Elke organisatie heeft kaders nodig...

Na een bewust gekozen vervroegde uittreding heeft Vicky besloten om zich in het vrijwilligerswerk te begeven en daar vult ze nu ongeveer een 40-urige werkweek mee. Op verschillende, en uiteenlopende, maatschappelijke terreinen is zij volop actief en dat schenkt haar veel voldoening. Diakenen zijn in de regel 'doeners' en daar vormt zij zeker geen uitzondering op. Maar op bestuurlijk niveau een partijtje mee te blazen is haar tegelijk op het ranke lijf geschreven. Aan vergaderen heeft ze zeker geen hekel. 'Je moet nu eenmaal met elkaar de kaders bepalen waarbinnen je zinvol bezig kunt zijn'. Niet verwonderlijk dus dat zij voorzitter is van de diaconie van onze wijkgemeente.

In actie komen met passie...
Vol enthousiasme vertelt Vicky over de kerstpakkettenactie van december j.l. En naar aanleiding van Jacobus 2 verwoordt zij haar motto: 'Mensen hebben mensen nodig'. De gevolgen van de crisis treden steeds meer aan het licht. Dit keer werden er 430 pakketten samengesteld. Ruim honderd meer dan in 2011. Wat haar hierbij diep raakt is de succesvolle samenwerking tussen kerk en samenleving. Er worden bruggen geslagen en er vindt daadwerkelijk ontmoeting plaats. Op die weg voortgaan dus, zij het dat ze bij een volgende actie graag meer jongeren wil gaan betrekken.